خیر محدود و سلبریتی هایی که جای دیگران را تنگ می کنند

خیر محدود و سلبریتی هایی که جای دیگران را تنگ می کنند



این عقیده  استوار بر مفهومی است که باعث رقابت ها و حسادت ها در فرآیند توسعه در این جوامع می شود.

چند وقتی است که در کشور ما همگام با توسعه شبکه های اجتماعی مفهوم سلبریتی باب شده و عده ای از هنرمندان و ورزشکاران که به موفقیتی در حوزه کاری خود دست یافته اند با حضور در این شبکه ها و تعداد فالوورهای خود باعث ایجاد موجی در شبکه های اجتماعی شده اند که از مناظر مختلف می توان آنرا تحلیل کرد.

اما نکته ای که این روزها بیشتر به گوش می رسد انتقاداتیست که به اظهار نظرهای این افراد درباره موضوعات غیر مرتبط با تخصص آنها می شود.

انتقاداتی که به تاثیر گذاری این افراد در حوزه های مختلف مربوط می شود ؛ مثل همیاری اجتماعی در پدیده هایی مثل سیل و زلزله و کمک رسانی، اطلاع رسانی در مورد اعتیاد ، ایدز و حتی ورود این سلبریتی ها به حوزه های دیگر مثل ادبیات ،سیاست، اقتصاد  و حتی رستوران داری !

نگارنده معتقد است این انتقادات بیشتر در پشت صحنه خود  حاصل  کشمکش بین گروههای مرجع اجتماعی است.

در هر جامعه ای گروههای مرجع روی تصمیم سازی مردم تاثیر دارند. حتی در دنیای غرب از ستارگان راک تا نخبگان ورزشی و سینمایی در شبکه های اجتماعی در نقش گروههای مرجع وارد شده و توصیه هایی در موارد مختلف از جمله مسایل زیست محیطی دارند.مثل لئوناردو دی کاپریو که در صفحه مخصوص به خود فقط بر روی مسایل زیست محیطی و کره زمین متمرکز است. اما نکته این است که در جامعه ما، تصور ” خیر محدود” باعث شده است که دیگر گروه های مرجع اجتماعی، Ø­Ø¶ÙˆØ± سلبریتی ها را محدود کننده تاثیر گذاری خود بپندارند.

نگارنده تایید کننده نظراتی که توسط این افراد در حوزه های مختلف اظهار می شود نیست که برخی از این توصیه ها  Ú¯Ø§Ù‡ درست و گاه غلط و حتی مخرب است  اما نکته اینجاست که راه مقابله با این پدیده ،راه رفتن روی نظریه “خیر محدود” و تلاش برای حذف آن ها از جایگاه گروه مرجع اجتماعی نیست.

در جامعه اطلاعاتی امروز که هر کسی می تواند حضور خود را  Ø¨Ù‡ همه اعلام کند، گروههای مرجع دیگر نیز می توانند حضور فعال داشته باشند وبا ارایه صحیح نظریات خود میزان تاثیر گذاری خود و مطلبی را که ارایه می کنند را به بوته آزمون مخاطب بگذارند.

اگر حرف و نظرشان مخاطبی نداشت نباید آنرا به جایگاه مقبول برخی سلبریتی ها و شانسی که از آنها دریغ شده است گذاشت بلکه باید به روی پیامی که به جامعه داده می شود تمرکز کرد چرا که حقیقت از دهان هر کس که بیرون آید باز هم حقیقت است و حلاوت خود را همواره بر نظریات باطل تحمیل می کند.

چندی پیش چند تن از بازیگران سینما و تئاتر وارد حوزه ادبیات شدند و شروع به نوشتن و منتشر کردن شعر و داستان و خاطره و غیره ذالک کردند و اتفاقا در فضایی مثل فضای ادبیات کشور که لاجرم باید دموکراتیک تر باشد نیز عده ای برآشفتند Ú©Ù‡ حضور  Ø§ÛŒÙ† چهره ها برای ادبیات ما سم است . اما در حقیقت اگر مخاطب ادبیات در آثار این دوستان چیز دندان گیری نیابد این موج خود به خود فرو می نشیند و آثار خوب در گذر زمان خود را نشان می دهند.

گرچه ممکن است در ساحتی چون ادبیات کشور ما در شرایط اقتصادی امروز موفقیت یک نفر شکست بقیه تلقی شود اما حقیقت این است در عرصه تاثیر گذاری اجتماعی  این” خیر محدود”  Ù†ÛŒØ³Øª که تعیین کننده مناسبات اجتماعی است . بلکه ارایه درست حقیقت و هم افزایی در یاری رساندن به فرهنگ و ارتقای آن است که حرف نهایی را می زند.

کوتاه سخن این که در جامعه امروز ما که کمک کردن و همیاری بسیار بیشتر از پیش ضروری به نظر می رسد ، رقابت و کشمکش گروههای مرجع برای تاثیر گذاری باعث از دست رفتن افکار عمومی مردم و شکل گیری عدم اعتماد به  Ù‡Ù…Ù‡ گروههای مرجع می شود.

تلاش برای قطع ارتباط گروههای مختلف با جامعه نه تنها عملی نیست بلکه از قدر قیمت دیگر گروهها نیز می کاهد،در حقیقت نبردیست که در آن همه مغلوب می شوند.

به نظر می رسد کسانی که برای  Ø§ØµÙ„اح جامعه خود دغدغه دارند باید بیش از پیش در برابر مخاطبان خود در شبکه های اجتماعی مسئول باشند و به جای رقابت بر سر فالوئر ها به این نکته بیاندیشند که چگونه می توان از موهبت شهرت و تاثیر گذاری اجتماعی در جهتی صحیح و خیرخواهانه بهره جست چرا که شفقت و نوعدوستی خیریست  که هیچ محدودیتی ندارد.

Û´Û¶

منبع: خبر آنلاین گروه دانش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *